ويسته‌کان
ويسته‌کان
دام مه‌خه
ئه‌م خواره به‌رزه
تا به‌رزايی شانه‌کانت
شانه قژه‌کانو تاوده‌دا و
قاوه دکاته نيۆ خۆماری چاوه‌کانی به‌يانی
خه‌و له‌سه‌رم ده‌فرێ
هيچ ئه‌ندامێک
به‌قه‌د باڵای ئه‌م شه‌قامه
کورت نيه!
هه‌رده‌چم وپێ ناگه‌م
شه‌قامی چاوه کان و چه‌ند کتێبتی نه‌نووسراو ده‌ناسی؟
دڵم به کتێبخانه‌کانی هاواره‌کانته
لاپه‌ره‌کانی ته‌واو نابێ
ئه‌م هه موو وشه ده‌بێت
ساکؤی هه‌ڵهاتنی
ويستگه‌ی ليوه کانت
دا نابه‌زم
فارگۆنی تۆ چۆلم ناکا!
چه سه مایێکه هه وره تریشقه ی ئه م جاده
که ده باريت و ناباريت
له‌م شسته روداوه
فرميسک راست و خۆ ده‌چێت
باخچه بێ ئامیزی هه‌تاو
هه تاو بێ ئامیزی هه‌ور
هه ور بێ ئامیزی ئاسمان
تا ئامیزی ئێمه رێگا
عابر له بیر ده کا
ویسته کانت تا دوو شه‌ممه
بوو به ئالبۆمی حه‌زی نا ته واو رێگا پڕ بوو له شوێن.
ته واو کاته کان
له سه ر چوون ده سی پێ کرد به هاتن
نازانم
لێره
تا شه‌کتی
تا من
تا تۆ
هه ندسه ی په نجه ی په ره سیڵکه
له سه ر شانمان
چه بارانێکه؟
ئه م بهاره شیعری شکا
بێ بارانی متمانه ی وشه باڵداره کانت!